Remove this ad

#801 [url]

Mar 7 14 7:07 AM

Re: Een blik op Israel



Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
732 GI
stupor mundi

Quote    Reply   
Remove this ad

#802 [url]

Mar 8 14 12:46 PM

Re: Een blik op Israel

Israel and the United Nations
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=GpXMe_R2BZk[/youtube]


Oh ja


Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
732 GI
stupor mundi

Quote    Reply   

#803 [url]

Mar 8 14 3:24 PM

Re: Een blik op Israel

Gezien onze media al even de kans gehad hebben om Jan Publiek voor te lichten ga ik er maar van uit dat dit welbewust niet gebeurt. Gelukkig hebben we tegenwoordig zelf de kans om iets aan die schrijnende omissie te doen:

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu at AIPAC Policy Conference
een klinkende toespraak van 43:48


Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
732 GI
stupor mundi

Quote    Reply   

#804 [url]

Mar 10 14 11:59 AM

Re: Een blik op Israel

40 M302 rockets, 181 mortars & 400,000 7.62mm bullets were in the Iranian shipment of weapons to Gaza:

Pas op voor grote woorden;
Er zijn mensen die je als klein kind gekend hebben


(Confucius, Chinees wijsgeer)

Quote    Reply   

#806 [url]

Mar 11 14 7:23 PM

Re: Een blik op Israel

"Non-Violent" Palestinian Protests
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=MLcQ_Wuezm0[/youtube]

Checkpoint Israël
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=iuZE9Nwpd0o[/youtube]


Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
732 GI
stupor mundi

Quote    Reply   

#807 [url]

Mar 11 14 7:32 PM

Re: Een blik op Israel

History of Israel
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=baXIyOOTQBc[/youtube]


Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
732 GI
stupor mundi

Quote    Reply   
Remove this ad

#808 [url]

Mar 16 14 1:04 PM

Re: Een blik op Israel

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=JB4dpzIoz3U[/youtube]

Alle zonden zijn vergeven bij de eerste golf bloed

De Nederlandse regering wordt keihard voorgelogen door de Palestijnse regering. In plaats van daar wat aan te doen, verspreidt zij die leugen verder.


Recent werd bekend dat er in november en december 2013 uitzendingen waren op de officiële Palestijnse televisie, waarin de Palestijnse regering van president Abbas oproept tot zelfmoordaanslagen.
De Palestijnse minister van Religieuze Zaken Mahmoud Al-Habbash zei:


[quote]“De martelaar – iemand die sneuvelt in de strijd tegen niet-moslims, bijvoorbeeld bij een zelfmoordaanslag – doet een gunstige daad voor Allah, een verdienste die niemand anders heeft gedaan.

Allah zelf brengt ons de boodschap van de martelaren over: de zonden van de martelaar worden vergeven, met de eerste golf van zijn bloed uit zijn wond.

De martelaar geldt als voordracht voor 70 leden van zijn familie, en houdt hen zo allemaal uit de hel. De martelaar woont samen met de profeten en de rechtvaardigen [in de islamitische hemel].

Wij kunnen nooit het niveau van de profeten bereiken. Dus laat ons het niveau van de martelaren nastreven.
Broeders, als Allah het wil, zal één van de twee beste dingen volgens de Koran met ons gebeuren – of de overwinning of het martelaarschap.”


Lees verder

Hier had men dan de nieuwe Koran vol blind geloof in de oorlog
Gezwollen van taal, breedsprakig en vormloos - maar onheilspellend
Winston Churchill over Mein Kampf


Vrije Forums Haarlems Vrije Mening Forum Faith Freedom De Mooiste Stek

Quote    Reply   

#809 [url]

Mar 26 14 10:37 AM

Re: Een blik op Israel

Vier ‘linkse’ mythen over Israël

DANIEL GREENFIELD - 18 FEBRUARI 2011


Mythe 1:

‘Israël is tot stand gekomen omdat men zich in Europa schuldig voelde vanwege de Holocaust’

Deze ‘linkse’ mythe is vele malen verkondigd, nog onlangs door Desmond Tutu. Alhoewel een regelrechte leugen, houdt dit denkbeeld stand omdat het fungeert om Israël neer te zetten als een product van na-oorlogs koloniaal schuldgevoel, in plaats van reeds lang bestaande Israëlische nationale idealen.

Israël kwam niet in 1947 tot stand. In 1947 was Israël al een functionerend land met een taal, cultuur, landbouw, universiteiten, kranten en een leger dat had bewezen in staat te zijn zich te verdedigen tegen de legers van verscheidene Arabische landen. Het enige dat gebeurde ná de Holocaust was een stemming in de Verenigde Naties in 1947 met betrekking tot een verdelingsplan. Dit verdelingsplan werd nooit uitgevoerd omdat de Arabische landen in plaats daarvan ervoor kozen om te proberen Israël te vernietigen.

Israël had zich echter onafhankelijk verklaard en voor haar eigen voortbestaan gevochten, met hetzelfde resultaat, ongeacht Resolutie 181 van de Verenigde Naties. Deze stemming wordt vaak omschreven als de totstandkoming van Israël, maar het was in feite een poging om de grenzen van Israël vast te leggen.

Deze poging mislukte vanwege de Arabische genocidale uitroeiingsactiviteiten die zich niet alleen richtten op Israël, maar ook op Joden die in Arabische landen woonden.

Israël is ook niet tot stand gekomen als gevolg van na-oorlogs Europees kolonialisme. Groot-Brittannië, dat de koloniale macht was in dat gebied, was tégen Israëls onafhankelijkheid en onthield zich van stemming in de Verenigde Naties. De meerderheid van de vóórstemmers voor Resolutie 181 kwam van niet-Europese landen, voornamelijk in Latijns-Amerika en Oost-Europa, zoals Bolivia, Brazilië, Panama, Peru, Polen, Oekraïne en de Sovjet-Unie. Zeven Europese landen stemden vóór, de meeste daarvan Noord-Europese landen zoals Zweden en Denemarken, die weinig of niet hadden geleden als gevolg van de Holocaust. Twaalf Latijns-Amerikaanse landen stemden vóór. Dat is tweemaal dat aantal. Dit waren landen met eigen nationale ambities die met succes tegen het kolonialisme hadden gestreden.

Schuldgevoel als gevolg van de Holocaust was niet de reden waarom Resolutie 181 werd aangenomen. Minder dan één derde van de 33 vóórstemmen kwam van landen waar de Holocaust had plaatsgevonden. Hun redenen liepen uiteen. Sommige Latijns-Amerikaanse landen identificeerden zich met Israël’s nationale ambities; weer andere waren op zoek naar economische betrekkingen. De Amerikaanse president Truman werd beïnvloed door de wens naar Joodse stemmen voor de daaropvolgende verkiezingen. De Sovjet-Unie wilde het Britse koloniale programma saboteren. De motieven van de verschillende landen waren veeleer complex dan gebaseerd op medelijden, laat staan schuldgevoel. Zo stemde Iran tégen de resolutie; toch was dit het het tweede land dat de nieuwe staat Israël erkende.

‘Linkse’ activisten houden wellicht vol dat Resolutie 181 racistisch was, maar in feite was de helft van de landen die vóórstemden niet-blank, en de meeste landen die vóórstemden waren niet-Europees. Daarom is de mythe dat Israël tot stand is gekomen ná de Holocaust als gevolg van zich schuldig voelende Europeanen, een mythe die is rondgebazuind door iedereen van Desmond Tutu tot aan Barack Obama, niets anders dan een mythe. Israël zou, ongeacht de Holocaust of Resolutie 181, waar voornamelijk niet-Europese landen achter stonden, ook hebben bestaan. Degenen die deze mythe herhalen, tonen daarbij hetzij hun onkunde aan of hun bereidheid om een leugen te doen voortduren om de legitimiteit van Israël te ondermijnen.


Mythe 2:

‘De Europese landen gaven de Joden een land dat al bewoond was’

Dit is één van de meer gangbare mythen die dient om de legitimiteit aan te tasten van de totstandkoming van de moderne staat Israël en die de Joden beschouwt als een vreemde entiteit in dat land. Dit is een voortzetting van het antisemitische stereotype van de Joden als voortdurende zwervers en eeuwige vreemdelingen.

Feit is dat de Joden duizenden jaren in dit land aanwezig zijn geweest. Deze periode werd alleen onderbroken als gevolg van massaslachtingen en verbanningen. Hierna moest de Joodse bevolking zich opnieuw vestigen. Tijdens de kolonisatie door Grieken, Romeinen, Arabieren en Ottomanen werden de Joodse volkeren verbannen en werd getracht deze te vervangen door de bevolking van de bezetters om vaste voet in het land te verkrijgen. Ondanks dat alles bleven de Joden de inheemse bevolking van het land.

Door de eeuwen heen leverden de Joden strijd om onafhankelijkheid te bereiken door middel van gewapende opstanden tegen Romeins en Byzantijns bestuur. De laatste van een dergelijke opstand vond plaats iets meer dan duizend jaar vóór de totstandkoming van de moderne staat Israël en niet tweeduizend jaar geleden, zoals de meeste mensen denken. Joodse pogingen om de staat Israël nieuw leven in te blazen werden meerdere malen en meedogenloos onderdrukt, en minstens één keer door middel van onmiskenbare genocide. Dat was ook niet het enige geval van genocide dat de Joden in Israël meemaakten.

Pogingen om een nieuwe Joodse staat op te richten duurden voort, zelfs ná de door de kruisvaarders veroorzaakte genodice uit de 16e eeuw. Er werd toen getracht om een Joods autonoom gebied tot stand te brengen onder Selim I door Don Yosef Nassi, als Lord van Tiberias. Verdere onderhandelingen om te komen tot een Joodse staat vonden plaats in de achttiende en negentiende eeuw. Nadat het als gevolg van de halsstarrigheid van de Ottomaanse heersers duidelijk werd dat het vormen van een eigen staat onmogelijk was, hielpen Joodse vrijheidsstrijders, georganiseerd in de NILI groep, alsmede het Joodse Legioen, de Engelsen bij het veroveren van dit gebied in de hoop een eigen staat te kunnen verwerven.

Het is een feit dat een groot deel van de bevolking van Israël van andere landen afkomstig is. Dit komt omdat duizenden jaren van massaslachtingen en oorlogen dit gebied hadden ontvolkt. Toen waarnemers uit het Westen.

Israël in de negentiende eeuw bezochten, zagen zij dat het land onvruchtbaar was en dat er maar weinig mensen woonden, zowel Joden als Arabieren. Israël was zó dunbevolkt, dat de gehele bevolking – in 1850 waren er slechts 350.000 inwoners – gemakkelijk in het moderne Tel Aviv zou kunnen worden ondergebracht. En dan te bedenken dat we over een gebied praten dat verscheidene malen groter was dan het moderne Israël.
(..)
In 1920, ná de verovering door de Engelsen, was de Arabische bevolking ongeveer verdubbeld. Slechts één generatie daarna waren het er 1,3 miljoen, hoofdzakelijk als gevolg van Arabische immigratie naar Israël, voornamelijk Egyptenaren, die werden aangetrokken door de groeiende Joodse bedrijvigheid. Deze immigranten zouden later de hoofdoorzaak vormen van het ‘Palestijnse Probleem’, waaronder prominente Palestijnse Arabieren zoals Yasser Arafat en Edward Saïd, afkomstig van Caïro. Dan was er ook nog de in Libanon geboren eerste leider van de PLO, Ahmed Shukairy.

Caïro was, in tegenstelling tot Jeruzalem, een bloeiend centrum onder het Ottomaanse gezag, met een sterk groeiende bevolking. Tussen 1880 en 1930 verdrievoudigde het aantal inwoners van Caïro. Deze overbevolking leidde tot sloppenwijken, die door Europese bezoekers vaak werden omschreven. Deze omstandigheden zijn sinds die tijd alleen maar verslechterd. Een deel van die bevolking trok naar Israël. Terwijl de Joodse immigratie naar Israël zeer zichtbaar was, was die van de Arabieren dat niet. Maar het bestuur van de Engelsen en de groeiende economische mogelijkheden, die werden geboden door Joodse en buitenlandse bedrijven, trokken zowel Arabische als Joodse immigranten naar Israël.

Dezelfde critici van Israël hadden en hebben geen bezwaar tegen de Arabische immigratie, alhoewel dit deel uitmaakte van een koloniseringsproces waarbij de inheemse Joodse bevolking werd vervangen. In plaats daarvan hanteren zij een dubbele norm door alleen maar bezwaar te maken tegen de Joodse immigratie. Het is ironisch dat op dit moment het de Arabische migratie naar Europa is, die beslag legt op het land van vele van die critici. Deze nieuwkomers beginnen landen te bezetten die ‘al een bevolking hebben’.

In Australië zijn moslimimmigranten al begonnen met het herschrijven van de geschiedenis. Zij beweren dat dit land ‘altijd al van hen is geweest’. In Frankrijk zijn de recente onlusten al omschreven als ‘een Franse Intefada’. Moslims in Amerika hebben bedacht dat moslims dat land vóór Columbus al hebben ontdekt. Deze processen tonen aan op welke wijze etnische en nationale groeperingen een mythologie van ‘eigenaarschap’ kunnen ontwikkelen in landen waar zij nooit aanwezig zijn geweest. Dezelfde mythologie steekt achter de bewering dat het Palestijnse gebied, dat door de Romeinen werd bestuurd, in werkelijkheid het thuisland was van de één of andere unieke Arabische nationaliteit, wier rechten zijn ontkend.

De Europeanen ‘gaven’ Israël geen gebied dat al door de Arabieren werd bewoond. De Arabieren waren één van de regionale volkeren. Zij vormden de meerderheid omdat zij de lokale bevolking hadden onderworpen en verbannen. Er zijn talloze onderdrukte inheemse volkeren in het Midden-Oosten, waaronder de Assyriërs, de Koerden, de Kopten, de Dom (de zigeuners van het Midden-Oosten), de Azeri en de volgelingen van Zarathoestra. Arabische moslims komen niet op deze lijst voor. Maar zij heersen momenteel wél over ongeveer 99% van het Midden-Oosten, elf miljoen vierkante kilometer tegenover de 20.000 vierkante kilometer van Israël.


Mythe 3:

‘Bij de totstandkoming van Israël werden de rechten van het Palestijnse volk ontkend’

Palestina is een gebied, géén Arabische nationaliteit. Het is géén Arabisch woord, maar een verbastering van een woord dat Filistijn betekent. Er is nooit een Palestijns-Arabisch koninkrijk, staat of politieke entiteit geweest, totdat dit door Israël tot stand werd gebracht als onderdeel van een verdrag met Yasser Arafat. Het bestaan van een Palestijnse natie is bedrog, dat door geen van de Arabische mogendheden die dit onderschrijven wordt geloofd. Zij bewezen dat toen zij het land annexeerden, dat later de ‘Bezette Gebieden’ zou gaan heten. Deze aanduiding begonnen zij pas te gebruiken toen Israël deze gebieden heroverde gedurende de Zesdaagse Oorlog in 1967.

Meer dan twintig jaar lang werd geen enkele Palestijnse staat tot stand gebracht toen Judea, Samaria en Gaza in handen waren van Egypte en Jordanië. Pas ná twee belangrijke militaire nederlagen besloten zij dat stuk mythologie te ondersteunen.
Bovendien waren het de Arabische mogendheden die het verdelingsplan van de Verenigde Naties van 1947 afkeurden. Dit plan voorzag in de oprichting van twee staten, één Joodse en één Arabische. Het waren de Arabieren die dit plan verwierpen. Zij kozen voor oorlog en drongen er bij de Arabieren in Israël op aan om te vertrekken, zodat zij buiten schot zouden blijven als de Joden in zee zouden worden gedreven. Zo ontstonden de vluchtelingenkampen. Als er één partij is die de ‘Nationale Rechten van het Palestijnse Volk’ ontkent, dan zijn het de Arabische mogendheden. Het thema van de ‘Nationale Rechten’ is altijd gebaseerd geweest op bedrog. Dit werd aangetoond toen de leider van de PLO, Ahmed Shukairy, in 1956 in de Verenigde Naties verkondigde: ‘Het is algemeen bekend dat Palestina niets anders is dan Zuid-Syrië’. De PLO eiste pas een staat ná de Yom Kipoeroorlog van 1973.

Sinds 1992, toen de PLO een autonoom gebied verkreeg, heeft deze beweging geen serieuze poging ondernomen om het land werkelijk te besturen. In plaats daarvan werden vrijwel al haar hulpbronnen besteed aan milities die werden gebruikt voor terroristische activiteiten tegen Israël en een propagandacampagne, waarbij overal ter wereld wordt geklaagd over Israël. Dit komt omdat geen enkele van de zogenaamde Palestijnse leiders ook maar enig belang heeft in het werkelijk tot stand brengen van een staat. Ex-president Clinton kwam tot zijn schaamte en vernedering ook tot deze conclusie toen Yasser Arafat zijn vredesplan verwierp. Als de Egyptische en Jordaanse Arabieren werkelijk hun ‘Nationale Rechten’ hadden willen uitoefenen, dan zouden zij dat in de afgelopen 17 jaar hebben kunnen doen. Alles wat zij in plaats daarvan hebben gedaan, is proberen Israëli’s te doden ten behoeve van hun Arabische en Iraanse supporters. Na miljarden dollars aan internationale hulp, zijn wapens het enige dat werkt bij de Palestijnse Autoriteit.

Vele malen zijn er mogelijkheden geweest om een Palestijnse staat tot stand te brengen. Of dit nu in 1947 was door Resolutie 181 van de Verenigde Naties te aanvaarden, of van 1948 tot 1967 met behulp van de Arabische mogendheden, of van 1992 tot 2009 in samenwerking met Israël en de Verenigde Staten. Bijna veertig jaar zijn verstreken waarin een Palestijnse staat tot stand had kunnen worden gebracht. Vergelijk dat eens met de 25 jaar van de zogenaamde bezetting van 1967 tot 1992. De reden waarom er geen ‘Palestijnse Staat’ is, ligt in het feit dat niemand dit eigenlijk wil. Het Palestijnse nationalisme heeft waarde als oorlogspropaganda. Het enige doel daarvan is om Arabieren, moslims en meelopers te verenigen om het doel te bereiken dat in 1947 werd geblokkeerd: de vernietiging van Israël.


Mythe 4:

‘Israël is een kunstmatige entiteit en een racistische Joodse staat’

De ‘Europese imperialistische kolonialisten’, die door ‘linkse’ historici en activisten zogenaamd worden veracht, zelfs hoewel zij zelf niets meer zijn dan een nieuwe generatie van hetzelfde soort, veranderden het overgrote deel van het Midden-Oosten in Arabische moslimstaten. Zo kwamen kunstmatige landen zoals Egypte, Syrië en Jordanië tot stand. Toch, om de één of andere reden, maken geen van deze historici en activisten bezwaar tegen het bestaan van deze landen, maar wél tegen Israël. Hoe dan ook, zij veroordelen de Koerden, de Assyrische christenen, de Kopten en de talloze andere minderheden van dit gebied om te worden bestuurd door intolerante Arabische heersers.

De mythe van het slachtofferschap van de Arabische moslims berust op goedkope propaganda die zijn oorsprong vindt in de mislukte Arabische poging Israël te vernietigen en de Joodse bevolking ‘de zee in te drijven’. Deze mythe wordt gefinancierd door het oliegeld, dat afkomstig is van rijke Arabische moslimdictaturen zoals Saoedi-Arabië en ondersteund door linkse activisten die de anti-Israëlische Sovjetpolitiek voortzetten. Deze politiek is een verouderd overblijfsel van de communistische ondersteuning van de Arabische nationalistische dictaturen in Egypte, Syrië en Irak.

Israël biedt meer vrijheid aan haar inwoners en niet-Israëliërs dan de Arabische landen in dit gebied. Dat is de reden waarom Afrikaanse migranten proberen om via Egypte naar Israël te komen. Israël is een toevluchtsoord voor vele van de vervolgde gelovigen in deze streek, waaronder de Bahai. Het land heeft bescherming en onderdak geboden aan vele verschillende volkeren vanuit de gehele wereld, zelfs aan Vietnamese bootvluchtelingen. Al deze volkeren hebben een nieuw vaderland gevonden, behalve de Arabische moslims. Hun boosheid wordt gevoed door hun geloof dat alleen zij Israël zouden moeten besturen, net als in de rest van het Midden-Oosten.

Indien ‘linkse’ activisten werkelijk op willen komen voor onderdrukte en verbannen volkeren in het Midden-Oosten, misschien in plaats van het volgen van het verwerpelijke voorbeeld van de Human Rights Watch van het bij elkaar bedelen van geld, afkomstig uit Saoedi-Arabië, om met behulp daarvan Israël zwart te maken, moeten zij eens kijken naar de situatie in het trendy Dubai. Dit is een land waar het merendeel van de bevolking bestaat uit gastarbeiders, die als slaven worden behandeld en met duizenden omkomen. Het kan ook geen kwaad om de situatie in Iran te bekijken. Hier heerst een moslimminderheid over een Azerimeerderheid, en onderddrukt hun cultuur, taal en nationale ambities. Dan is er ook nog de kwestie van een onafhankelijke Koerdische staat en de rechten van de Koerden om Kirkuk, ná Saddam’s etnische zuivering, terug te eisen. Verder is er nog de benarde toestand van de Kopten in Egypte, aan wie fundamentele mensenrechten worden onthouden.

In plaats daarvan blijven ‘linkse’ activisten dwepen met de irrationele en onverdraagzame eisen van de Arabische moslimmeerderheid in die streek om de enige niet-moslimstaat daar te onderdrukken, om nóg een Arabisch moslimland erbij te krijgen. Die schaamteloze minachting voor de rechten van iedereen die géén Arabische moslim is, is exact de reden waarom de Joden van Israël moesten vechten voor hun nationale onafhankelijkheid. Het ziet ernaar uit dat de Koerden in Irak ook voor hun onafhankelijkheid zullen moeten vechten.

De cultus van het oriëntalisme gaat ervan uit dat alleen Arabische moslims nationale rechten hebben in het Midden-Oosten. Aan Israël is de taak om dit te ontkennen en om in plaats daarvan de nationale rechten van de inheemse bevolking van Israël te verkondigen, een land en een volk dat al bestond vóór de Arabische kolonisatie, en deze bovendien zal overleven.

Vertaald uit het Engels door

W. IJsgeer

Hier had men dan de nieuwe Koran vol blind geloof in de oorlog
Gezwollen van taal, breedsprakig en vormloos - maar onheilspellend
Winston Churchill over Mein Kampf


Vrije Forums Haarlems Vrije Mening Forum Faith Freedom De Mooiste Stek

Quote    Reply   

#811 [url]

Mar 26 14 5:39 PM

Re: Een blik op Israel

Toch weer eens even kijken wat voor vrede onze Palestijnse vrienden en buren nastreven. Misschien zitten er mensen met gezond verstand bij?

Hamas MP Al-Astal: We Must Massacre Jews, Impose Jizya Poll Tax on Them
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=vFDX_cdwbB0[/youtube]


Het recht op vrije meningsuiting wordt algemeen geaccepteerd, totdat iemand er daadwerkelijk gebruik van wil maken.
732 GI
stupor mundi

Quote    Reply   

#813 [url]

Jun 10 14 9:59 PM

Butters wrote:

Catweazle wrote:
Butters wrote:Een blokkade heeft niets met een bezetting te maken. We spreken over een bezetting als een leger of een groep een land of een gebied inneemt...Dat is een bezetting . Een blokkade is niets meer dan een blokkade, en die nodig schijnt te zijn.

Onze berberse "zwaargewicht" heeft geloof ik niet de moeite genomen om een woordenboek te pakken. Heeft hij ook nergens voor nodig, want allah geeft hem wijsheid.

In welke klas ben je ook al weer van school gegaan, Believer?


Ik denk niet dat het daarmee te maken heeft. Dat heeft eerder te maken met het anti israelische sentiment wat leeft tegenwoordig. Ze maken alles erger als dat het is, Zo beweren ze bv dat Israel apartheid kent terwijl Israel het meest vrije land is uit het midden-oosten, zo vergelijken ze Israel met nazi duitsland, en ze maken van een blokkade net zo gemakkelijk een bezetting. Het is gewoon een anti Israel sentiment.

Zo iets als Graatsma die van Moslim kritiek net zo gemakkelijk racisme of islamofobie maakt.

+ 1

Jij hebt zijn vileine vuilbekkerij dus ook door!

Hier had men dan de nieuwe Koran vol blind geloof in de oorlog
Gezwollen van taal, breedsprakig en vormloos - maar onheilspellend
Winston Churchill over Mein Kampf


Vrije Forums Haarlems Vrije Mening Forum Faith Freedom De Mooiste Stek

Quote    Reply   
Remove this ad
Add Reply

Quick Reply

bbcode help